Z kart historii sekcji: Początek siatkarskiej Legii

środa, 20 Grudzień, 2017

W cyklu „Z kart historii sekcji” chcemy przybliżyć Państwu historię jednego z najbardziej utytułowanych klubów siatkarskich w Polsce, a przed wszystkim spisać tę historię dla następnych pokoleń. Przedstawiliśmy już sylwetki kilku byłych zawodników Legii i pewne wydarzenia historyczne. Powinniśmy jednak zacząć od początku, od włączenia siatkówki w struktury Legii Warszawa! 

Początek istnienia klubu Legia Warszawa przyjmuje się na rok 1916, czyli rok powstania drużyny piłkarskiej Legionów Polskich na Wołyniu. Natomiast ciężko określić jest kiedy defacto zaczęto grać w siatkówkę w ramach sekcji Gier Sportowych, która skupiała wówczas takie dyscypliny jak hazena (czeska odmiana piłki ręcznej), koszykówka, piłka ręczna i właśnie siatkówka. Gry zespołowe poza futbolem zaczynały się rozwijać, o czym może świadczyć fakt, że dopiero na początku 1925 roku utworzono w Katowicach – Polski Związek Palanta i Gier Ruchowych (PZPiGR). Po 3 latach nazwa brzmiała już Polski Związek Gier Sportowych (PZGS) z siedzibą w Warszawie, co uznaje się za początek piłki siatkowej w Polsce w zorganizowanej formie. Na początku lat 20-tych siatkówka w Polsce dość często nazywana była latającą piłką, dłoniówką lub przebijanką. Natomiast zawodnicy grywali, w miarę możliwości, także w innych drużynach – koszykarskich czy piłki ręcznej.

Kiedy dokładnie powstała w Legii sekcja Gier Sportowych tego nie wiedział nawet sam Stanisław Mielech, jeden z założycieli. W „Sportowych sprawach i sprawkach” pisał, że w grudniu 1929 r. Jednak historia gier sportowych zaczęła się znacznie wcześniej. Pierwsze ślady aktywności siatkarskiej Legii datuje się na grudzień 1929 r., kiedy to żeńska drużyna wystąpiła w dorocznym ogólnodostępnym turnieju Ośrodka Wychowania Fizycznego. W 1930 r. legioniści zadebiutowali w mistrzostwach Warszawy, zajmując 4 miejsce. Mierzyli się wówczas z taki drużynami jak AZS, Polonia, YMCA czy Bar-Kochba i PIWF. Poza zasięgiem były wówczas zespoły AZS (porażka 9:30), Polonii (8:30) i YMCA, natomiast w pokonanym polu pozostały ekipy Bar-Kochby i PIWF. W kolejnym roku, legioniści ponownie zajęli 4 miejsce w mistrzostwach Warszawy. W A-klasie legioniści grali jeszcze w 1935 r., a w lutym 1937 r. brali udział w turnieju Ośrodka Wychowania Fizycznego, co zostało odnotowane w księdze „Legia 1916-1966”. Wraz ze zmianą polityki klubu, tzn. większym uwojskowieniem członków sekcji, malała liczba chętnych reprezentujących gry zespołowe. Pomimo to, koszykówka i siatkówka pozostały w Legii obecne, a inne gry drużynowe stopniowo znikały. Ostatnim świadectwem aktywności jest rozegrany 25 czerwca 1939 r. turniej drużyn koszykówki i siatkówki organizowanych przez klub, do którego zgłosiło się osiem wojskowych drużyn koszykarskich oraz sześć siatkarskich. W siatkówce wygrała drużyna pułku artylerii przed radiotelegrafistami.

Są także inne źródła, które podają, że w ostatnich, przed wybuchem wojny, mistrzostwach Polski rozgrywanych w styczniu 1939 r. we Lwowie wystąpił zespół CWS Warszawa, przez niektóre źródła uznawany za powojenną Legię. CWS było stowarzyszeniem sportowym Centralnych Warsztatów Samochodowych, należących do Wojska Polskiego. CWS w Mistrzostwach Warszawy wyeliminował z gry utytułowane drużyny AZS Warszawa i Polonii, co umożliwiło grę w turnieju finałowym Mistrzostw Polski, w których zdobyli brązowy medal. W turnieju zespół liczył tylko siedmiu graczy: Henryk Giza, Piotr Szulc, Jan Małżewski, Witold Wojtulewicz, Tadeusz Kuźniarski oraz Adam i Bogdan Bińkowscy. Niestety brakuje dokumentów potwierdzających, że ówczesny CWS był podwalinami pod przyszłą sekcję siatkówki Legii i zdobyty brązowy medal MP nie wlicza się do dorobku medalowego siatkarskiej Legii.

Dalszy rozwój siatkówki został zastopowany przez wybuch wojny. Sportowcy, trenerzy i działacze Legii klubu wojskowego, z dnia na dzień zamienili sprzęt sportowy na karabiny, a boiska na okopy. Oficjalna działalność wszystkich klubów sportowych i rozgrywek została zawieszona.

 

Źródło:
Wiktor Bołba, Adam Dawidziuk, Grzegorz Karpiński, Robert Piątek: Legia Warszawa 1916-2016, PWN, ISBN 978-83-01-19295-2;
Krzysztof Mecner: Mistrzostwa Polski w Siatkówce 1929-2010, PLPS S.A. ISBN 978-83-62943-00-5.

 

Autor: Marcin Brykała